3e, maar toch gewonnen. De een na laatste wedstrijd vergeet ik niet snel meer.

Een speciaal format van twee keer een kort duathlon (2-8-1) met een kort pauze er tussen beloofde een race met veel actie te worden. Mijn taak was om de wedstrijd in de eerste helft te controleren.

En zo deed ik wat er afgesproken was. Op de fiets konden we met het team de wedstrijd controleren. De tweede wissel zorgde voor veel ophef. Achteraf bleek dat ik een ronde te weinig had gereden nadat ik van de kop was gedemarreerd. De organisatie gaf mij geen DSQ, maar een een penalty van 30 seconden. Dit zorgde ervoor dat ik als allerlaatste startte in de tweede heat. Ik was hierdoor boos op mijzelf, maar ook verward door de situatie.

Met dat gevoel startte ik de tweede heat. Ik moest ervoor zorgen dat ik voor het fietsen terug was in de groep. Met een super snelle eerste run zat ik vervolgens in de kopgroep op de fiets, en konden we met het team opnieuw de wedstrijd controleren. Dit was niet gelukt als mijn teamgenoten de grote groep niet hadden ingehouden tijdens mijn inhaalrace. We waren sterk, en wisten goed wat we moesten doen.

De laatste run was slopend. Mijn teamgenoot won de wedstrijd, terwijl ik moeite had met het tempo. Mijn energie was op en ik brak 500 meter voor de finish. Ik wist nog wel de 3e plek vast te houden. Dit voelde wel als een overwinning op zich. Van allerlaatste terug gekomen naar een 3e plek is niet slecht. Al had het heel anders kunnen lopen als ik deze grote fout niet gemaakt had.

Met dit resultaat hebben we met het team de dagwinst binnen gehaald. Maar ook hebben we het overall klassement gewonnen, en zijn we dus kampioen!! Ik heb echt super tevreden met ons team en kan terug kijken op een succesvol seizoen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *