3e, maar toch gewonnen. De een na laatste wedstrijd vergeet ik niet snel meer.

Een speciaal format van twee keer een kort duathlon (2-8-1) met een kort pauze er tussen beloofde een race met veel actie te worden. Mijn taak was om de wedstrijd in de eerste helft te controleren.

En zo deed ik wat er afgesproken was. Op de fiets konden we met het team de wedstrijd controleren. De tweede wissel zorgde voor veel ophef. Achteraf bleek dat ik een ronde te weinig had gereden nadat ik van de kop was gedemarreerd. De organisatie gaf mij geen DSQ, maar een een penalty van 30 seconden. Dit zorgde ervoor dat ik als allerlaatste startte in de tweede heat. Ik was hierdoor boos op mijzelf, maar ook verward door de situatie.

Met dat gevoel startte ik de tweede heat. Ik moest ervoor zorgen dat ik voor het fietsen terug was in de groep. Met een super snelle eerste run zat ik vervolgens in de kopgroep op de fiets, en konden we met het team opnieuw de wedstrijd controleren. Dit was niet gelukt als mijn teamgenoten de grote groep niet hadden ingehouden tijdens mijn inhaalrace. We waren sterk, en wisten goed wat we moesten doen.

De laatste run was slopend. Mijn teamgenoot won de wedstrijd, terwijl ik moeite had met het tempo. Mijn energie was op en ik brak 500 meter voor de finish. Ik wist nog wel de 3e plek vast te houden. Dit voelde wel als een overwinning op zich. Van allerlaatste terug gekomen naar een 3e plek is niet slecht. Al had het heel anders kunnen lopen als ik deze grote fout niet gemaakt had.

Met dit resultaat hebben we met het team de dagwinst binnen gehaald. Maar ook hebben we het overall klassement gewonnen, en zijn we dus kampioen!! Ik heb echt super tevreden met ons team en kan terug kijken op een succesvol seizoen.

Comeback eerder dan verwacht

‘.. Heb ik besloten een tussenjaar te nemen in de sport.’ Eind augustus besloot ik dat ik een jaar minder zou gaan trainen om mij te kunnen focussen op mijn examens. Het doel van mijn trainingen was om fysiek sterker te worden door specifiek gericht te trainen. Dit hield zich stand tot eind 2018. Eind december / begin januari ging het zwemmen steeds beter en beter. Sterker nog, in januari heb ik vier PR’s  gezwommen over vier afstanden. In de winter had ik ook al een reeks aan hardloopwedstrijden gedaan met goede resultaten.

Met een schuin oog was ik al aan het kijken naar wedstrijden die ik in 2019 zou kunnen gaan doen. Ik zei tegen mijn trainer; “Ik wil de kwalificatiewedstrijden voor het EK en WK cross triathlon / duathlon doen. Gewoon mee doen, niet specifiek ervoor trainen.” Volgens mij is dit een beetje uit de hand gelopen. Zelf zei mijn trainer; “Het is zonder om de voortgang die je nu behaald te laten liggen. Je kan beter door trainen en de stijgende lijn doortrekken om hiermee nog betere resultaten te behalen.”

Ik plande een comeback in 2020. Maar deze heeft zich begin maart 2019 zich al voorgedaan. Een overtuigende eerste plek in de duathlon b-serie en een tiende in de a-serie. Het seizoen is nu met begeleiding van mijn trainer zo ingedeeld dat ik goede herstel / opbouwperiodes heb tussen de belangrijke wedstrijden. De piekperiodes staan gepland voor eind april (WK cross triathlon), eind juni voor het EK cross triathlon, en voor de laatste wedstrijd van het seizoen, het NK duathlon classic distance (10-40-5).